غریبی   بی کسی اندازه داره   

 دل منم  آخه خدایی داره           

 یه صحفه از این ترانه هم دم من

یه دلگیرو غریبی  بی نشونه

تو ميروی و من فقط نگاهت ميکنم.تعجب نکن که چرا گريه نميکنم.

بی تو يک عمر فرصت برای گريستن دارم اما برای تماشای تو همين يک لحظه باقی است

آری آغاز دوست داشتن است

از عذاب رفتن تو می سوزم تو اوج غربت
واسه ی بودن با تو ندارم یه لحظه فرصت
اینجا اشکه تو چشام به کسی نشون ندادم
اگه بشکنه غرورم خم به ابروم نمیارم
وقتی نیستی هر چی غصه است تو صدامه
وقتی نیستی هر چی اشکه تو چشامه
از وقتی رفتی دارم هر ثانیه از غصه ی رفتنت می سوزم
کاشکی بودی و می دیدی که چی آوردی به روزم
حالا عکست تنها یادگاره از تو
خاطراتت تنها باقیمونده از تو
وقتی نیستی یاد تو هر نفس آتیش میزنه به این وجودم
کاش از اول نمی دونستی من عاشق تو بودم